Ελληνική και ρωμαϊκή επέκταση

Οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου σύντομα ένωσαν μια αχανή1 έκταση της Δυτικής Ασίας. Συνέπεια αυτού ήταν να ανταγωνίζονται αυτοκρατορίες, να πέφτουν δυναστείες2, αλλά και να επιβιώσει ένας ευρέως διαδεδομένος ελληνιστικός πολιτισμός.
Στην Περσία και στη Μεσοποταμία οι Σελευκίδες εκτοπίστηκαν από τους Πάρθους, οι οποίοι μετά συγκρούστηκαν με την επεκτατική Ρώμη.
Μέχρι το 1 μ. Χ. η αυτοκρατορία της Ρώμης δημιούργησε μία αχανή εμπορική περιοχή. Οι ελληνόφωνες επαρχίες της στη Δυτική Ασία αν οι πλουσιότερες. Ένα ιδιαίτερα πολύτιμο εμπόριο ήταν του λιβανιού από τη νότια Αραβία.
Η δυσαρέσκεια προς τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν συχνά θρησκευτική. Η Ρώμη κατέστειλε βίαια δύο εβραϊκές εξεγέρσεις. Κάτω από αυτές τις συνθήκες μία νέα θρησκεία – παρακλάδι του Ιουδαϊσμού – η Χριστιανοσύνη που απλώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε όλη την περιοχή.
Στην Ανατολή το 226 μ. Χ. οι Σασσανίδες διαδέχτηκαν τους Πάρθους ιδρύοντας μία νέα πρωτεύουσα, στη Κτησιφώντα.
1αχανή: πολύ εκτεταμένος
2δυναστείες: διαδοχικές σειρές ηγεμόνων της ίδιας οικογένειας.
Σταυρούλα – Ε1 ( Επιμέλεια: Παπαϊωάννου Μαρία)